paanong iimik
ang labing nakahalik
paanong makakakita
ang patuloy na pumipikit
paanong makakaramdam
ang katawang mga bisig nya’y nakabalot
at paanong mamahalin
paanong magmamahal
at mamahalin nga kaya
ang pagkakataong
kay raming maidudulot…

at sabihin mo nga saakin
tutulungan mo ba akong pumili?
at sasabihin mo kaya sa akin ang
tamang desisyon?
kung palaging ang sasabhin mo na lamang
ay nasa akin na iyon…

at kung palaging ang sasabhin mo na lamang
anu ba sa tingin ko ang tama?
at doon nalang ako…

hayyssss

knock me out just after waking up.. don’t let me think…just let me feel…then i’ll close my eyes.. fall back and take all that’s yours and do remember to take what’s mine…and then we’ll sleep and we will forget what we have here today…because it’s not right anymore…so knock me out just after waking up or don’t let me at all…don’t let me…break…what i have and should have held on before…LOVE

tell me,
will ALL tell LOVE?
will LOVE save ALL?
is it ALL the LOVE
when ALL LOVE fails to FALL… ?

matagal na ding indi sumulat..umakda ba, kumbaga…

nananatiling walang laman ang isipan
ngunit sinusubukang may maihayag

naalala ang nasabi ng kaibigan…
kung sya’y magalang sa bawat salita
ako nama’y nagpipilit na maging tama
nagmamakawalang  pag-intindi sa iba

ako’y nabuhay nang ganito
simula ng tumapak sa kinalalagyan ngayon

ang mabuhay pala’y ang lumaban
at kung minsa’y papatay
at kung minsa’y bubuhay…

may kausap sa kabilang linya’t
patuloy ang walang tigil na pag-akda…

ang kung patigasan lang din ng ihaharap
at ng pakiramdaman sa inyo
patawarin na lamang
sa walang pagkabahala

ako’y ito na ngayon
marahil nga’y nag-iba..
ngunit ang pagbabago ko ba’y
ikinabuti,
o ikinasama??

ang mahal ko’y nasa kabilang linya…
saglit munang iwanan para sa minsan kong bisyo
ang umakda ng walang pasubali
ang isigaw ang damdamin sa loob ng bawat letrang
sana nga’y nababasa,
nadidinig,
at nadadama

ang paalala ng isang kaibigan
ang mga salitang kay lalim
tila indi maabot
ngunit nakamamatay ang ipinadarama

ang paalala ng dating bisyong
patuloy pa din sumisilip
sa kabila ng orasang indi na ata nawalan ng gawain,
ng orasang tinamad sa pag tik tak

gising, gumising…
ngayo’y nanghahagilab
nasaan na ang inspirasyon
para masabi ang saloobin
para ilahad ang mga ideyang
sa aking kutob ay nakaeengganyo
sa panalangi’t panaginip ko

saglit na ngiti
bumugtong hininga’t
sa wakas muli’y nakasulat

salamat sa mga paalala

at patawad, patawarin nawa
ang isang batang nangungulit
sa INYO
ang isang babaeng nagmahal, nagmamahal
at magmamahal
ang isang taong sana nga’y nabuo

kahit sa saglit na paalala lamang
ng pag-akda

muling manumbalik
ang dating gawi, bisyo, dahilan ng paglaya’t paglipad

at ngayon nga’y lumilipad
sa kawalan ng mga kaisipan

patawad,patawad,patawarin

salamat,magpasalamat

mabuo,bumuo,nabuo

at ako’y ako nga

patuloy ang pagbabago’t
walang pangungubli
sa mga kamaliang
ihahayag

mabuhay,nabuhay, sa buhay

ng pag-ibig ng isang tao,ng maraming tao at ng sarili

muli…

ako’y makasariling nagpapasalamat sa mga paalala…

~sometimes words are all we hold on to cause words are the only thing present at the moment…and cause words worth more than we could ever think of and by saying things, then we can worth for the while~

matagal din ^_^
musta na sulatan? ^_^

kanina habang sakay ng tricycle papunta sa isang lugar na indi pamilyar sa akin, walang laman ang isip ko hanggang sa naisipan kong sumulat pagdating ko dito sa bahay na pinakititirahan namin.  at heto n nga ako, walang magawa, naghahalungkat ng profile nang may profile heheh… naisip ko lang, marami na nga ang nagbago.  mabilis pala talaga ang oras pero teka, ang oras nga ba o mismong ang mga tao??? mabilis sa sari sarili nilang oras… siguro totoo nga na ang matatanda’y nag-iisip bata muli dahil sa edad ko ngaun, malimit magpilit ang isang taong mag-iba at ang pag-iba na iyon, malamang ang pagtanda. sa pagmamadaling iyon hindi natin mapapansin, nakakasawa pala at hahanapin natin ang dati… masaya at walang problema. kain,tulog,laro lang ang alam ntin. sa ngaun,hindi natin maitatangging karamihan ng ating mga ginagawa ay ang magsaya lamang,ito ay ang sa iba. para naman sa ilan, ganun pa rin ang buhay, walang kakaiba…boring kung kanilang tawagin…
pano nga ba nagsimula itong pagsulat ko?
kanina kapapanood lang nmin sa values ng dead poets society. oo naririnig ko na nga ito dati pa pero indi ko naman binigyang pansin…malamang walang panahon dahil sa mga katangahan ko noon hihihihi ^_^ kaya ngaun ko lang talaga na-eenjoy ang sarili ko sa mga makasariling gawain hehe ^_^ at grabe nakakaiyak pala talaga un. lalo ko tuloy naisip, na sa bawat artist meon talagang kakaiba at hindi maintindihan ng iba..

weee mahaba pa sana to
peo me gagawin pa pala ako

chige sa susunod nlng uli ^_^

normal just like any other day

but

~its the 13th of the month

~we have just finished our i.exams

~and he is there beside me

and to my  LIGHT always put this in mind

whatever the occassion may be

it’ll still be perfect as long as you are there

with me…

hmmm…

english na naman

basta kahit san

indi naman ako naghahanap

sabi ko naman sau di ba

maghihintay nalang ako

na dumating yung oras

na

indi na mawawala ung liwanag

sa tabi ko

yung kahit gabi na

maliwanag pa din sakin

na ngumingiti ako

hindi dahil sa mga papuri ng iba

… kundi dahil alam ko sa sarili kong

ako ito at ginagawa ko to dahil ito yung gusto ko

yung mag-<3mahal…

^-^

i will miss you soo much!

i’ll always remember your bedtime stories when whenever we’re having brown-outs in san pablo

and lastly, those smiles you gave for us

these last few days…

i love you so much!

Have a safe way to Heaven!!!

PEDRO
muli’y papasok na sa eskwela
may bulasang butas at tangang pluma
dala lama’y panaginip, minimithing totoo
ang pag-ahon ng bansang atin, at binabaang noo

PETER
Rumaratsadang magarang tagapag-hatid
ang binabaan ng binatilyong astig
sige sa paghithit ng yosing tangan
sabay sa usok ang pangarap, ibubuga’t lilisan

at sino nga ba sila?
ang sinasabing bubuo o maninira?
sa kanilang palad nga ba’y, hawak natin ang alas?
mundo, aking hinahandog ang kabataan ng Pilipinas

pagkagising, masakit ang ulo

pagpasok masaya

exams masaya pero naminusan TT__TT

exams uli indi ako cgurado

after exams , makulit at tinopak

o2jam mode sa comp shop

tapos …

masaya

^___^

gwabe

sana lahat ng tao tulad nyang kaya umintindi

nang khit hindi lahat pero

para sa taong mga mahal niya

pag natutulala

lumilipad ang isip

at kung may iniisip

tama lang na managinip at mangarap

balang araw alam ko

AEIOU

sana dumating ka nga

at para naman sau

sana wag ka na umalis

o kaya

sunod nalang me sau

kunin mo ko ah

hehehe ^_^

sabi ni tuke:
malungkot pa din ang buhay kahit alang problema

kc ala kang maisip…

magulo pero totoo
indi tlga nakukuntento ang tao
pero
hmmm….

masaya p din ang buhay
^_^
masayang magluha ang mata ka-PPC
at kakatawa sa mga kacornihan hahha

Private Sub LOVE(~_~)
LOU.Heart="MOND"
noEND